Kawalinya

update 25 april 2018

Wedstrijdverslag 2e Supercupwedstrijd Kawalinya. Locatie Noorwillemskanaal ter hoogte van de Vriesebrug, 21 april 2018

 

Het is alweer een poos geleden dat Kawalinya bovengenoemd parcours in haar wedstrijdprogramma had opgenomen.  De Vriesebrug wordt altijd geassocieerd met grote vangsten, grote brasems, kortom heel verwachtingsvol. Helaas konden niet alle leden meedoen aan de wedstrijd, 4 van de kerngroep hadden zich afgemeld, dat wil nog niet zeggen dat de mindere goden nu een grote kans hebben om hun slag te slaan. Nee. Qua niveau zijn we allemaal aan elkaar gewaagd en hoeven niet voor elkaar onder te doen. Slechts 7 die-hards hadden zich gemeld voor de wedstrijd en met een week van soms tropische temperaturen komt de verkoeling van de wedstrijddag zelf , als geroepen. Maar ik had niet verwacht dat het om 7.30 ’s morgens nog maar 7 graden was, de wind kwam uit Noord-Noordoost, dat betekent normaliter niet veel goeds. Gauw maar even thermo aangedaan, dus. Ik lootte staart , iets verder dan de loswal. Nus, mijn broer zat in het midden en Daan en Toussaint respectievelijk op  1 en 2.  Laatstgenoemden zaten dicht bij een karperplek en dat beloofde heel wat. Vandaag gekozen voor de feeder en heb voer gemaakt voor 2 personen. We zijn de dag daarvoor naar Hengelsport Veendam geweest en daar heel wat tips opgedaan om in moeilijk water te vissen als het Noordwillemskanaal. In de volksmond niet echt een populair water om wedstrijden te houden. Als karpervisser kan je daar beter je ei kwijt, althans in de buurt van Vries. Afijn de toeter ging en een paar keer voorvoeren door heel veel aas te brengen in de vorm van geknipte mais, geknipte wormen en dode pinkies en dode maden.  Standaard begin ik met een onderlijn van 1 meter en na wat aas veranderd te hebben kwam ik op 4 pinkies op haak 16, die volkomen leeg waren. Toen maar een onderlijn aangeknoopt van 1.20m . dat gaf meteen resultaat : een kromtrekker van de soepele top van mijn feeder en een jongwas brasem diende zich aan en 2 tellen later de lijn slap en aan het gebonk voelde ik een knaap aan de haak te hebben.  Het gebonk en zich maar niet willen laten zien in de toch nog heldere water doet mijn hart in de keel kloppen. Door deze sensatie wist ik opeens weer waarom vissen zo leuk is. Maar nu komt het. Nadat ik deze knaap had geschept wilde ik het netje over de ietwat verkeerd opgestelde aasbak. Daardoor kwam er veel spanning op de steel en het onvermijdelijke gebeurde, met een hevig gekraak scheurde de steel op over een lengte van ongeveer 30 centimeter. Ik had in de eerste instantie niet in de gaten wat er gebeurde. Gelukkig was ik er snel bij om de rand van het netje te grijpen en kon ik zo mijn vangst veilig stellen. Mijn buurman Martin riep: Ach met de dagprijs van vandaag kan je een nieuwe steel halen. Gelukkig had ik een reserve bij me en die maar snel erop gedraaid. Nauwelijks bekomen van deze gebeurtenis zag ik in mijn ooghoek iets drijven bij mijn leefnet. Omdat er wat stroming stond dacht ik eerst aan een stuk drijfhout, een kleine boomstam. Het bleek een snoek te zijn die kwam buurten. Nu wil ik niet overdrijven, maar deze jongen had wel een lengte van 1.20/ 1.30. Hij zwom rustig verder, net alsof hij wilde weten wie er nu in zijn jachtgebied aan het vissen is. Je kon wel zien dat het water nog heel helder is, wat ook al bleek bij het binnenhalen van de brasems. Ik kreeg regelmatig beet en verschalkte regelmatig een jongwas van bijna een kilo. Tussendoor heel veel missers en in stille periodes heel veel geexperimenteerd met haakgrootte en lengte van de onderlijn. Het rare was dat na de overstap op pieren, ik alleen baarsjes en schelen ving. Maar zodra ik weer 4 pinkies aan de haak deed haalde ik een vis binnen. Ondertussen was het warm geworden en gingen wat kleren uit om niet te smelten in de zon.  Gezien het feit dat niemand aan de wandel ging mag dat betekenen dat een ieder de vis aan de praat heeft gekregen. Het laatste uur viel het stil, waarschijnlijk was de snoek in de buurt of had ik mijn tactiek moeten aanpassen, maar ja in de hitte valt het concentreren niet mee. Martin die van voerplek was veranderd, ging steeds meer vangen en als we uurtje langer hadden gevist, zou hij zomaar de winnaar kunnen zijn. De loting begon op 1. Daan was met 5 kilo ook goed bezig geweest. Later vertelde hij dat hij de laatsten met mais had gevangen. Toussaint die op 2 zat, ging er overheen. Sammy die gekozen had voor de vaste stok, bood 43 vissen ter weging. Zijn doel is om de titel van de meeste vis, te verlengen. Nus kwam niet verder dan 1300 gram, waarschijnlijk zat hij te dicht bij de boot, die daar lag aangemeerd. Aangezien de dekknecht de hele morgen heeft staan schrobben, heeft hij mogelijk de vis verjaagd en Nus eigenlijk een nieuwe voerplek moeten maken. Maar goed dat is altijd achteraf. En achteraf is altijd een aap…………. Ik kon terugkijken op een geslaagde visdag en kon met de volle winst naar huis.

 

Volgende wedstrijd 5 mei Beilervaart (omdat Linthorst Homan bezet is)

 

 

 

 

Comments are closed.